Welkom…

Bij BereidDeWeg leest u hoe Jahweh Zijn Kerk in Nederland een weg wijst uit de crisis waarin zij verkeert. Een weg richting een belofte van de Geest waar herbouw voor nodig is. In de boodschap wordt getoond hoe deze weg op landelijk niveau is voorbereid (Nationale Synode, Wij Kiezen Voor Eenheid, Ned.Chr.Forum, 24-7gebed, EO, St.Opwekking). Samen met het profetische woord (artikelen) is zo een fundament gelegd voor de plaatselijke Kerk om hierop te gaan (her)bouwen. Ook bleek die weg het patroon te volgen van de drie najaarsfeesten in de bijbelse 7e maand; dat is de ´maand´ die in Gods heilsplan verband houdt met Jezus´ wederkomst.

BereidDeWeg helpt de Kerk zich voor te bereiden op de 7e maand. Onze hoop is dat de Kerk zich ´als één man´ verzamelt in vernieuwde toewijding aan God en elkaar, en zo gezalfd wordt met Gods Geest en de gestalte van Koninklijke Bruid zal aannemen.* Vanuit besef dat de Vader maar één Huis heeft in onze woonplaatsen (Marc.3:25), helpen wij de plaatselijke Kerk om Gods éne Huis op te bouwen. De als e-book te lezen boodschap kan als wegwijzer dienen.

* Een afspiegeling van hoe de Messias het Loofhuttenfeest zal vieren – dit is het slotfeest in de 7e maand – vinden we in het bijbelboek Esther 1-2 (vgl. Jes.25:6 en Zach.14:16). De vraag is of de Kerk – wanneer de Messias komt – zal zijn als ´Vasthi´ die druk bezig was met haar eigen plannen en de stem van de koning negeerde, of als ´Esther´ die zich in ootmoed gereed heeft gemaakt voor haar Koning-Bruidegom en de Koninklijke Kroon wordt opgezet.

 

Inleidend verhaal bij de boodschap…  Staat de Kerk na 500 jaar Reformatie voor een nieuwe afslag?

Het verhaal gaat van een vader die met zijn twee zonen in Sion woonde. Aanvankelijk was er vrede en harmonie in het gezin, tot het moment dat er tussen de beide broers onenigheid uitbrak over een bepaald recht. De ruzie groeide aan, en van één hecht gezin kon nauwelijks meer worden gesproken. Het leidde zelfs tot een breuk of scheuring binnen het gezin, toen de jongste zoon vol ongenoegen besloot van huis weg te lopen.
Daar ging hij dan, vastbesloten zijn eigen weg te gaan. Maar ook al woonden ze niet meer onder één dak, toch bleef de jongste zoon een afkeer jegens zijn oudere broer koesteren. En bovendien, omdat de jongste zoon al vroeg van huis was weggelopen, had hij niet van vader geleerd om een degelijk en harmonieus huis op te bouwen. Zijn eigen huis leek bij tijd en wijle dan ook meer op een vervallen ´ruïne´, dan dat er sprake was van een prachthuis dat door een kundig bouwmeester werd gebouwd en beheerd.
Ook besloot hij zijn eigen huisgezin te stichten en kreeg kinderen. Maar omdat hij niet met de wortel van zijn teleurstelling had afgerekend, kon zijn wond door-etteren en werkte dit door in zijn verdere familie-boom waar ook weer scheuringen ontstonden. Het was en bleef één en al geprotesteer in het nageslacht van deze jongste zoon! Totdat op een dag bij hem het verlangen begon te groeien om terug te keren naar het huis van zijn vader. Beseffende dat ontwortelen van zijn vertrouwde omgeving niet zonder slag of stoot zou gaan, begon hij desondanks toch de moed bij elkaar te rapen voor het plannen van zijn terugreis.…
       Waar denk je dat dit verhaal over zou gaan? Over een willekeurig Nederlands gezin? Nee, het gaat over ons! Die jongste zoon in dit verhaal… dat zijn wij, de Kerk uit de heidenen! Wij die niet langer als wezen en vreemdelingen in deze wereld waren, maar door geloof in Jezus tot zonen en dochters werden aangenomen, deel kregen aan zijn Lichaam en zelfs medeburgers en huisgenoten van Gods huisgezin werden. Ja wij die door het geloof ingelijfd werden in Gods vernieuwde verbond met Israël, medeërfgenaam werden van de belofte in Christus, en mochten delen in de Koninklijke roeping van Gods eerstgeboren zoon…
Maar wij vonden het niet genoeg om samen met de uitverkoren oudste zoon te delen in de erfenis. Nee, wij werden opstandig en dachten: ´Vader, geef ons toch ons deel, dan kunnen wij uw koninkrijk bouwen´. Wij wilden graag delen in Vaders zegen, maar dan zónder onze broer. Zélfs toen volgens Gods raadsbesluit de oudste zoon onder de volken werd verstrooid, zodat daarmee de beide broers alsnog in éénheid Vaders zegen konden brengen onder de volken. Maar onze jaloersheid jegens onze broer groeide uit tot vijandschap, en daarbij schuwden wij leugen noch moord. Bovendien overtuigden wij onszelf ervan dat wij de status van ´nieuwe´ oudste zoon hadden verkregen, en noemden dat vervangingsleer.
Ja, wij Kerk uit de heidenen waren het die ´van huis´ wegliepen en daardoor de merkbare aanwezigheid en veiligheid van Vader verloren. Ja, wij bleven rondlopen met angst en schuldgevoel, omdat we Vader de rug hadden toegekeerd. Als ‘vreemdelingen´ voor de Vader gingen wij weer op onder de heidenen en konden de druk van vriendschap met de wereld haast niet weerstaan. Een aardse heerser in die tijd – het Romeinse Rijk – maakte daar handig gebruik van en deed ons het aantrekkelijke voorstel om samen met hem een eigen geestelijk koninkrijk op te bouwen. Ingaan op dat aanbod was verleidelijk, maar bleek een pijnlijke vergissing te zijn geweest. Wij verloren echter onze status van Koninklijke Bruid en degradeerden tot ´zuster´, ja werden zelfs tot ´slaven´ in het diensthuis van die aardse ‘Farao’.
Maar de Vader deed een man opstaan die hiertegen in opstand kwam, Maarten Luther. En met succes, want door zijn tussenkomst werd de Kerk al een stukje in de goede richting afgebogen! Maar met de wortel van het probleem – een vijandschap jegens de oudere broer – was nog altijd niet afgerekend. En dus etterde de wond nog door, ook binnen het Protestantisme. Totdat de Kerk nu na 500 jaar Reformatie op het punt staat een volgende en beslissende afslag te nemen, op weg terug naar het Huis van de Vader die nog steeds in Sion woont.
Deze aanstaande hereniging van de oudste en jongste zoon is actueel in onze dagen. Want nu de Vader zich over Sion aan het ontfermen is, zal Hij zich ook over de Kerk ontfermen en haar weer in genade naar huis terugroepen. Zijn verlangen is dat beide zonen, van wie Hij zo veel houdt, weer met elkaar verzoend worden in één huisgezin. Een gezin dat door de onderlinge harmonie weer zo aantrekkelijk is dat nog vele andere zonen (volken) zullen komen om te delen in de zegen.
Ja, deze terugkeer van de jongste zoon naar het Huis van de Vader, gevolgd door een groot feest, vormt in onze dagen het grote wonder van Gods handelen met Zijn Kerk. Wij horen erbij! Hij wil ook ons ´vreemdelingen´ weer herbouwen in Sion, tot een vernieuwde woonstede van God in de Geest, vervuld met Zijn heerlijkheid! Kiezen wij ervoor om achter te blijven, of besluiten wij de Zoon te volgen die gezonden is om ons terug te brengen naar het Vaderhuis?
Nemen wij op tijd de afslag richting onze bestemming-in-God? Of missen we de juiste afslag, met als gevolg dat we doelloos op de snelweg door blijven rijden? Lees in de boodschap van BereidDeWeg het bijzondere verslag over hoe God zélf met de Kerk van Nederland begonnen is deze afslag te nemen. Lees in de boodschap van de profetische zevende maand – de ´maand´ van terugkeer – het verslag over hoe God zélf middels het aangrijpende verhaal van Hosea 1-2 – een boodschap aan het adres van een Moeder(Kerk) en haar kinderen (de Protestantse kerkgenootschappen) – zijn eindtijdkerk wil uitleiden, wil reinigen, en haar in het Huis van de Vader wil herbouwen tot een vernieuwde woonstede van God in de Geest!
November 2017

 

> Naar boven